Openheid over psychische problemen is belangrijk voor herstel. Het leidt tot begrip bij de ander en is hét middel tegen stigma. Door je ervaringen te delen leren anderen jou beter kennen maar je leert ook jezelf goed kennen. En zelfkennis is nodig om de juiste keuzes in het leven te maken waardoor je beter in balans te blijft.

“Ik heet Petra,
ik heb een psychische gevoeligheid
maar ik ben zoveel meer.
Vandaar: Petra etcetera.”

Via deze kennis- en ervaringssite over leven met een bipolaire stoornis deel ik niet alleen mijn eigen verhaal maar ook die van andere ervaringsdeskundigen, betrokkenen en behandelaars met als doel om eventueel (zelf)stigma op psychische aandoeningen weg te nemen. Graag zou ik deze drie werelden dichter bij elkaar brengen zodat we met zijn allen naar elkaar kunnen kijken als ‘gewoon’ mens en van elkaar kunnen leren waarbij het opbouwen van een vertrouwensrelatie het belangrijkste is.

kupka

Maar ik hoop vooral dat deze site mensen helpt die nog vechten tegen een psychische ziekte. Stop met vechten, praat erover en leer jezelf en je kwetsbaarheden kennen. Ik zeg altijd: “Een gesprek met een ander is een kennismaking met jezelf”. Openheid kost moed maar geeft uiteindelijk kracht!

Wil jij ook een gastblog schrijven?
Heb je als lotgenoot, betrokkene of behandelaar ervaringen met de bipolaire stoornis die je graag wilt delen? Aarzel niet en klik hier voor de spelregels want ‘delen is helen’.

“Ik ben niet op zoek naar ervaren schrijvers,
ik ben op zoek naar ervaringen.”

Advertenties

49 thoughts on “

  1. ben sinds twee jaar gediagnostiseerd als bipolair
    heb altijd wel geweten en gemerkt dat ik anders ben dan de meeste mensen
    heb al vele malen een depressieve periode meegemaakt maar er tot de laatste keer altijd weer op eigen kracht uitgekomen
    zelfmoordgedachten hebben mij genoopt hulp te zoeken en dan begint het feest
    heb diverse medicijnen gekregen begonnen met depakine, maar veel bijwerkingen en geen resultaat voor bipolair zijn
    toen lamotrigine maar ben ik allergisch voor
    toen lithium maar toen voelde ik me een zombie met vooral veel jeuk
    maar hielp wel geen depressie meer geen hypomanie meer
    zo wilde ik niet leven dus weer gestopt en nu slik ik wellbutrin en tegretol
    ik kan niet wennen aan het geregelde leven dat ik nu met die medicijnen heb
    mijn vrouw en kinderen vinden het een hele verbetering en vinden mij nu een prettig persoon maar zo ervaar ik het niet
    puur egoistisch gezien wil ik het liefst stoppen met medicatie is misschien wel gevaarlijk maar ook zo veel prettiger maar ik ben niet alleen op deze wereld
    dilemma waar ik nog niet uitkom
    snapt iemand deze worsteling en hoe gaan jullie er mee om?

    Like

    • Ik heb in dezelfde situatie gezeten, maar met medicijnen voel ik me toch veel beter. Ook mijn omgeving vind mij prettiger (veeeeel) in de omgang en ik denk zelf dat je med. moet nemen. Zowel voor jezelf als je omgeving. Als je een bypass nodig hebt en med. voor de rest van je leven (ook met behoorlijk veel bijwerkingen) doe je dat toch ook? Als je suïcide wilt plegen, moet je dat doen, of het één of het ander. Klinkt hard, maar ik heb het nu 2 keer in mijn omgeving meegemaakt en ikzelf heb ook behoorlijke bijwerkingen, maar liever bijwerkingen als een depressie!

      Like

  2. Ik zit ook met ontzettende wisselende stemmingen. Ben al anderhalf jaar ziek. Een zware depressie gehad en al verschillende opnames achter de rug. Het hele verhaal is te lang om hier te schrijven. Maar ik heb eigenlijk een vraag.
    Zit al heel lang met lichamelijke klachten en maak me daar zorgen over en heb weer depressieve klachten. Zijn er onder jullie ook die van de stress en de spanningen veel pijn hebben. Ik ben ook nog hypochonder, dat maakt het nog erger. Ik ben nu 59 jaar en heb op mijn 50 ste een manische psychose gehad. Na het stoppen met drinken.
    Weet dus pas 10 jaar dat ik een bipolaire stoornis en borderline heb. De lichamelijke klachten maken dat ik niet veel meer kan doen. Hoop dat het allemaal psychisch is. En overgaat als ik me weer beter voel.

    Like

    • Ook een zware depressie gehad. Al maanden en een opname van 3 maanden. Nu weer thuis. Heb 28 ECT’s gehad en het is wel verbeterd. Maar veel last van geheugenverlies en wil daarom stoppen met de ECT’s en medicatie erbij krijgen. Daar is nu het wachten op. Had ook erg veel spierpijn na de laatste ECT. Heel vervelend. Ik wens je veel sterkte en beterschap!

      Like

  3. Leef met je mee, mijn man zit op het moment in de zelfde situati, blijf praten met iemand, neem contact op met je behandelaar. Kijken naar je medicatie. Tot rust komen. Iets zoeken waar je je mee kunt ontspannen. En zorg dat je inieder geval goed slaapt.
    HEel veel sterkte.

    Like

  4. Ik ben Ineke en heb al bijna 42 jaar de Bipolaire stoornis met veel pieken en dalen, maar ook veel goede jaren ertussen. Nu helaas al 2,5 jaar een rapid cycler en kan bijna niet met de snel wisselende stemmingen omgaan. Moet ik zo de rest van mijn leven verder? Ik zie de toekomst somber in.

    Like

    • Ik kamp met dezelfde snelle wisselingen. Je kan er alleen maar mee omgaan als je het accepteert. Ik heb wel een bepaald patroon in een cyclus van 8 tot 10 weken. Praat erover met anderen. Ook waarom je afspraken veelal niet kan nakomen als dat aan de hand is. Wens je heel veel sterkte.

      Like

Plaats hieronder je reactie.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s