Ik worstel en kom boven

Tekst en foto’s: Ringo van der Stel

De eerste ervaring die mijn herstel aankondigde was mijn opname bij verslavingszorg om behandeld te worden voor mijn alcoholverslaving. De opname duurde drie maanden. Tot die opname had ik een solitair leven. Ik deelde mijn diepste problemen en gevoelens nooit met iemand omdat ik mij daar te trots voor voelde en ik niemand in de buitenwereld genoeg vertrouwde. Dit idee werd in de verslavingszorg doorbroken. Ik kreeg voor het eerst een gevoel van veiligheid. Een gevoel van vertrouwen. Ik durfde over mijn problemen te praten en deze te delen.

Al in de eerste week kreeg ik van een verpleegkundig specialist een citaat van Groucho Marx, een Amerikaanse Joodse komiek (New York, 2 oktober 1890 – Los Angeles, 19 augustus 1977).

16507808_1191520934297602_2331339729766236788_n

Hoe eenvoudig het citaat ook klinkt, het is voor mij wel de dagelijkse reminder waar mijn motor op draait. Uit de slachtofferrol, acteren en besluiten nemen op eigen kracht.

Binnen de kliniek ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met haptonomie en mindfulness. Door de haptonomie heb ik weer leren voelen. Bijvoorbeeld wanneer iets goed voelt of wanneer de druk voor mij te hoog wordt. Eenvoudige gevoelens die ik nooit zelf ervaren heb. Dit was voor mij als een soort van openbaring. Voor mijn opname was mijn leven net een sneltrein. De obsessie voor iets was mijn motor. Zodoende hoefde ik nooit na te denken over mijn eigen problemen en gevoelens. Een obsessie duurde hooguit twee jaar en daarna was ik totaal uitgeput. Een nieuwe obsessie liet mij iedere keer weer herleven. In alle gevallen betrof het altijd een nieuwe baan!

De allerlaatste obsessie was helaas de alcohol. Door mijn obsessieve gedrag heb ik veel ongevallen gehad in mijn leven. Van brandwonden, snijwonden, vingertopje eraf etc. Ik mag achteraf heel dankbaar wezen dat ik nog leef.

Met het 2e handvat dat ik van Emergis aangereikt kreeg, heb ik de absolute grip gekregen op mijn gehele problematiek. Dit handvat heet mindfulness. Een heel erg krachtige tool. Leven in het moment. Superbewust. Bewust keuzes maken. Weten welke gedachtes er in je hoofd spelen en deze nu kunnen sturen zodat er niet een onverklaarbaar gevoel opkomt.

Ik heb binnen mindfulness mijn eigen weg gevonden. En niet de dagelijks bekende bodyscan of mediteren maar simpele toepassingen zoals: bewust eten, douchen, muziek luisteren, fietsen én genieten van de omgeving i.p.v. zo snel mogelijk een bepaalde afstand afleggen. Ook de dingen die ik koop, koop ik bewust en niet meer impulsief. Ik geniet tegenwoordig met volle teugen van het leven, zoals nooit tevoren. Ik waardeer het.

Mijn belangrijkste, onverwoestbare pijlers die bijdragen aan mijn stabiliteit zijn naast mindfulness, een fijne dagbesteding, mijn sport ‘Krav Maga’ en een goed sociaal netwerk. Iets wat ik hiervoor nooit eerder heb gehad omdat ik leefde om te werken. Maar ook vaste structuren zoals een vast dag/nacht ritme, vaste momenten voor ontspanning, vaste eettijden et cetera.  Ik heb al langere tijd een niveau aangetikt wat ik nog niet eerder bereikt heb in mijn leven en ben vastbesloten mij hier te handhaven.

Soms hoort hier tegengesteld gedrag bij, het zogenaamde contragedrag. Omdat ik goed voor mijzelf moet zorgen, moet ik andere mensen wel eens teleurstellen. Maar dat maakt mij tot wie ik nu ben en daar ben ik meer dan trots op. Al enige tijd speelde ik met de gedachte om iets met al mijn kennis en ervaringen te gaan doen. Iets wat ik al op kleine schaal doe binnen mijn eigen werkplaats. Werken met mensen en anderen helpen is mijn passie. Ik hoop in de toekomst in de zorg te kunnen werken en waar mogelijk mensen dezelfde problematiek en ervaringen stappen te laten maken in hun herstel.


 

16652593_1194657487317280_1203659974_n

Ik ben Ringo van der Stel (41 jaar). Ik ben bekend met: verslaving, autisme, borderline, manische depressiviteit, psychoses en obsessieve compulsieve persoonlijkheidsstoornis. Dit is allemaal voortgekomen uit een late diagnose van autisme. Voor mij was het zeer lastig om een keuze te maken uit de vele ervaringen die ik heb. Graag wilde ik ze allemaal met jullie delen. Het mooie is dat ik er nog steeds ervaringen bij krijg. Ervaringen die mij gemaakt hebben zoals ik nu ben en hoe ik nu het leven sta.

Klik hier voor de uitzending van Brandpunt (dinsdag 13 december 2016) waar ik voor ben geïnterviewd.

 

 

 

 

 

 

Die eet

Als kind had ik een normaal postuur. Ik speelde veel buiten en was veel in beweging. In de loop der jaren werd mijn bouw steviger en heb ik mijzelf altijd te dik gevonden. Als jonge tiener ben ik met Weight Watchers begonnen. Dat was mijn eerste dieetervaring. Ondanks dat ik hiermee vele kilo’s kwijtraakte, heb ik nu spijt dat ik op zo’n jonge leeftijd ooit met lijnen ben begonnen. Als je lichaam namelijk te weinig energie binnenkrijgt, kan je stofwisseling trager worden om energie te sparen. Je lijf gaat zuiniger met iedere calorie om en zal sneller geneigd zijn om energie op te slaan. Zeker jongeren hebben voldoende voedingsstoffen nodig om te groeien en als je zo jong bent dan moet je niet op streng dieet. Niet alleen slecht voor je lichaam maar ook voor je geest. De kans is groot dat je je teveel gaat bezighouden met eten en het moment dat je zondigt jezelf achteraf erg kwalijk gaat nemen. Schuldgevoelens. Je raakt wellicht geobsedeerd door voeding terwijl eten in het leven bijzaak is. Je eet om te leven en je leeft niet om continu bezig te zijn met eten.

Mijn dagboeken van vroeger beschrijven keer op keer mijn dieetplannen en ‘dat ik het nu echt ga aanpakken’. Bij mijn tekst plakte ik dan foto’s van strakke fotomodellen ter motivatie. Nu ik ouder ben, bedenk ik mij dat zoiets alleen maar demotiverend werkt. Je gaat je gewoon nog ontevredener over jezelf voelen. Als ik nu in mijn fotoalbums van vroeger blader, zie ik een meisje met een misschien iets boven gemiddeld gewicht maar niets om je zorgen over te maken. Maar zoals waarschijnlijk de meeste pubers dacht ik daar zelf toen heel anders over.

Terugkijkend op mijn jeugd was ik altijd erg kritisch naar mijzelf toe en heb ik ook altijd al last gehad van spanningen en stemmingswisselingen. Ben ik daardoor misschien ook verslavingsgevoeliger?

Ik heb wel eens een sigaretje opgestoken en ik kan mij die ene keer dronken nog goed herinneren maar ik ben nooit een echte roker of drinker geweest. En drugs heb ik in mijn hele leven al helemaal niet aangeraakt. Eten daarentegen was voor mij een makkelijk en snel middel om even te ontspannen. Zo heb ik mijzelf een ongezonde gewoonte aangeleerd. Er is wel eens beweerd dat suiker de gevaarlijkste drug van deze tijd is. Overal makkelijk te verkrijgen. In het handboek van de psychiatrie, DSM-5, is suiker echter niet opgenomen in het rijtje van officiële verslavingen. Okay, ik was dan officieel niet verslaafd maar zelf voelde ik mij altijd wel behoorlijk afhankelijk van dit zoete stofje.

Als student fietste ik iedere dag 11 km heen naar de hogeschool en terug. Eenmaal mijn rijbewijs gehaald, werd de beweging steeds minder en zodra ik kans zag dan pakte ik de auto. Ik houd van efficiëntie en snelheid. Als ik kan kiezen tussen een snelle autorit van A naar B of een langer durende fietstocht dan kies ik voor optie 1. Met als gevolg dat mijn broekriem steeds strakker ging zitten. Vele dieetpogingen hadden slechts kortdurend effect.

Niet alleen mijn gewicht was continu aan het schommelen, ook mijn geest werd naarmate ik ouder werd steeds onrustiger. Toen in 2001 na een tweede psychose de diagnose bipolaire stoornis werd gediagnostiseerd ben ik, zoals vele lotgenoten, direct begonnen met Lithium. Na 12 jaar trouw medicijngebruik had ik veel lichamelijke klachten gekregen: mijn schildklier was bijna gestopt met produceren waardoor ik voor de rest van mijn leven iedere morgen Thyrax moet gebruiken en ik was flink in gewicht aangekomen. Daarbij had ik een enorme droge huid, was mijn speekselproductie afgenomen waardoor ik altijd last had van een droge mond en mijn tandarts regelmatig een gaatje kon vullen. Ook had ik hele dagen een enorm dorstgevoel waardoor ik veel water dronk en ’s nachts vaak uit mijn nachtrust werd verstoord omdat ik weer eens naar de WC moest. Vanwege de vele bijwerkingen ben ik uiteindelijk gestopt met Lithium en na een tweetal pogingen met Abilify, waar ik ontzettend onrustig en onzeker van werd, ben ik nu aan het opbouwen met Lamotrigine omdat dit een van de weinig stemmingsstabilisatoren is waarbij gewichtstoename niet als bijwerking wordt genoemd.

100kg

Maar daar zit ik dan, jaren later met een lichter hoofd maar zwaarder lichaam. Ik doe over een paar kilootjes niet moeilijk maar ik ben de afgelopen decennia zo’n 20 kilo aangekomen. Ik vind het jammer dat er tijdens de bezoeken aan de vele psychiaters die ik heb gehad zo ontzettend weinig aandacht wordt besteed aan dit soort bijkomende lichamelijke problemen die tenslotte ook van invloed zijn op je stemming. Zoals een gewichtsprobleem die vast niet alleen tot stand is gekomen door de medicatie maar een combinatie is van pillen en te weinig beweging. Inactiever zijn en aankomen tijdens depressieve periodes waarbij je het liefst hele dagen slaapt maar ook door een noodgedwongen rustigere levensstijl zonder teveel stress om geestelijk stabiel te blijven. Naar mijn mening is een weegschaal in de gesprekskamer geen overbodige luxe. Goede zorg om onder andere suïcide te voorkomen is natuurlijk noodzakelijk maar we willen ook niet doodgaan aan hart- en vaatziekten.

Tip:
Emotie-eten en gewichtsproblemen zijn vast niet onbekend onder ons bipolairen. Blijf zelf niet aanmodderen met schuldgevoelens tot gevolg maar laat je doorverwijzen naar een diëtist voor een goed voedingsadvies. Door een gezond en evenwichtig eetpatroon zal jij zelf ook stabieler worden. Daarbij krijg je een steuntje in de rug en zorgen de regelmatige afspraken dat je bewust met je voeding bezig blijft zonder dat het een obsessie wordt.

Ik zou mij niet teveel op een bepaald gewicht vastpinnen want alles heeft ook te maken met je lichaamsbouw en vooral  je buikomvang is belangrijk, die mag bij vrouwen niet meer dan 88 cm zijn en bij mannen moet hij minder dan 102 cm zijn. Wil je toch je Body Mass Index (BMI) uitrekenen klik dan hier. De BMI geeft een schatting van het gezondheidsrisico van je lichaamsgewicht.